انتروپیون چیست؟ آیا برگشت پلک به داخل چشم در حیوانات یا خطرناک است؟

انتروپیون در حیوانات به چه بیماری گفته میشود؟

انتروپیون چیست؟ انتروپیون (Entropion) یک اختلال چشمی نسبتاً شایع در حیوانات خانگی، به‌ویژه در سگ‌ها و گربه‌ها است. در این بیماری، پلک‌ها به جای قرار گرفتن در موقعیت طبیعی، به سمت داخل می‌چرخند. همین چرخش غیرطبیعی باعث می‌شود که مژه‌ها یا موهای اطراف پلک با سطح قرنیه تماس پیدا کنند. تماس مداوم مژه با قرنیه منجر به تحریک، قرمزی، التهاب، درد و اشک‌ریزی می‌شود و در صورت تداوم، می‌تواند زخم‌های قرنیه‌ای و حتی کاهش بینایی را در پی داشته باشد.

این مشکل ممکن است یک‌طرفه یا دوطرفه باشد و می‌تواند پلک بالایی، پایینی یا هر دو را درگیر کند. شدت علائم بسته به عمق درگیری متفاوت است؛ در برخی موارد تنها یک آزار سطحی ایجاد می‌کند، اما در شرایط پیشرفته‌تر ممکن است منجر به عوارض جدی و دائمی در بینایی شود.

انتروپیون معمولاً در برخی نژادهای خاص سگ‌ها که صورت چین‌دار یا ساختار چشمی خاصی دارند بیشتر مشاهده می‌شود، اما می‌تواند به‌صورت اکتسابی نیز پس از ضربه، التهاب یا بیماری‌های چشمی دیگر ایجاد شود. شناخت این وضعیت و مراجعه سریع به دامپزشک اهمیت زیادی دارد، زیرا درمان زودهنگام از آسیب‌های جدی‌تر به چشم جلوگیری می‌کند.

علت بروز انتروپیون در حیوانات:

علت بروز انتروپیون در حیوانات:

هر سگی ممکن است به انتروپیون مبتلا شود، اما اغلب عامل ژنتیکی وجود دارد. در موارد ژنتیکی، این مشکل حتی قبل از تولد قابل مشاهده است. نژادهای مستعد شامل باکسر، بول ماستیف، کاوالیر کینگ چارلز اسپانیل، چساپیک بی رتریور، چاوچاو، کوکر اسپانیل، بولداگ انگلیسی، گلدن رتریور، گریت دین، ایرلندی ستر، لابرادور رتریور، پودل، پاگ، شارپی چینی، اسپریگر اسپانیل و سنت برنارد هستند.
انتروپیون می‌تواند به‌صورت مادرزادی یا اکتسابی بروز کند:

• مادرزادی: در برخی نژادها مانند باکسر، بولداگ انگلیسی، کاوالیر کینگ چارلز اسپانیل، چساپیک بی رتریور، چاوچاو، کوکر اسپانیل، گلدن رتریور، گریت دین، ایرلندی ستر، لابرادور رتریور، پودل، پاگ، شارپی چینی، اسپرینگر اسپانیل و سنت برنارد، به‌صورت ژنتیکی وجود دارد.
• اکتسابی: در اثر عواملی مانند آسیب به پلک، التهاب مزمن، اسپاسم عضلات پلک یا آسیب عصبی رخ می‌دهد.
• انتروپیون همچنین می‌تواند ثانویه باشد، به دلیل زخم پلک، عفونت، اسپاسم قرنیه، ضربه یا آسیب عصبی. گاهی اوقات از دست دادن عملکرد عصبی طبیعی پلک نیز باعث بروز این مشکل می‌شود.

نشانه‌های انتروپیون در سگ و گربه:

حیوان مبتلا ممکن است چشم خود را چنگ بزند و مقدار زیادی اشک تولید کند. حساسیت به نور، مالیدن چشم و ترشحات مخاطی نیز ممکن است دیده شود. در نژادهای با صورت صاف، مشکل ممکن است به دلیل ساختار صورت ناراحتی ایجاد نکند.
سگ‌ها و گربه‌های مبتلا به انتروپیون ممکن است علائم زیر را نشان دهند:

• اشک‌ریزی زیاد
• خراشیدن یا مالیدن چشم‌ها
• قرمزی و التهاب پلک‌ها
• حساسیت به نور
• ترشحات چشمی
• زخم‌های قرنیه در مراحل پیشرفته‌تر

در برخی حیوانات، انتروپیون ممکن است تنها باعث آزار جزئی شود، اما در موارد دیگر می‌تواند زخم‌ها و فرسایش‌های دردناک ایجاد کند و بینایی را تحت تأثیر قرار دهد.

تشخیص بیماری انتروپیون در سگ و گربه:

برای تشخیص بیماری در درمانگاه های دامپزشکی، به معاینه چشمی و معمولاً با بی‌حسی موضعی، انتروپیونمی پردازند. برای بررسی زخم قرنیه، ممکن است از رنگ فلورسین استفاده شود که نواحی آسیب‌دیده را به شکل سبز روشن نشان می‌دهد.

درمان انتروپیون در حیوانات:

پمادهای آنتی‌بیوتیک می‌توانند آسیب قرنیه را کاهش دهند، اما انتروپیون را اصلاح نمی‌کنند. تمام جراحی های بلفاروپلاستی برای اصلاح پلک‌ها، در بیمارستان دامپزشکی انجام می‌شود و شامل برداشتن پوست اضافی و سفت کردن پلک‌هاست. معمولاً بخیه‌ها پس از ۱۰ تا ۱۴ روز کشیده می‌شوند.

توله سگ‌های جوان ممکن است به جای بلفاروپلاستی کامل، عمل جزئی چسباندن پلک داشته باشند تا ساختار سر بالغ مشخص شود.

راه درمان انتروپیون در حیوانات

درمان انتروپیون بستگی به شدت و سن حیوان دارد:

• درمان دارویی: استفاده از پمادهای آنتی‌بیوتیک برای کاهش التهاب و پیشگیری از عفونت.
• درمان جراحی: در موارد شدید، جراحی برای اصلاح وضعیت پلک‌ها ضروری است. این جراحی معمولاً در سنین بالای ۶ ماهگی انجام می‌شود.

در توله‌سگ‌ها، ممکن است از روش‌هایی مانند “تاکینگ” (tacking) برای اصلاح موقت استفاده شود.

پیشگیری از ابتلا به انتروپیون

از آنجایی که انتروپیون یک اختلال ژنتیکی است، توصیه می‌شود از تکثیر سگ‌های مبتلا به این بیماری خودداری شود. برخی از نژادها مانند باکسر، بولداگ انگلیسی و کاوالیر کینگ چارلز اسپانیل بیشتر در معرض این اختلال قرار دارند

در نژادهایی مانند شارپی چینی و چاوچاو که دارای چین‌های پوستی اضافی هستند، احتمال عود انتروپیون پس از جراحی بیشتر است.
در صورت وجود زخم قرنیه، درمان با پماد آنتی‌بیوتیک ضروری است تا از آسیب بیشتر و اسکار جلوگیری شود و بینایی حفظ گردد.